طنز زنندگی و تلخی سخن را میگیرد و به بهتر رساندن مفهوم کمک می کند
در نشست «شعر طنز با محوریت کتابخوانی و خانواده» مطرح شد؛
طنز زنندگی و تلخی سخن را میگیرد و به بهتر رساندن مفهوم کمک می کند
ناصر فیض در نشست «شعر طنز با محوریت کتابخوانی و خانواده» گفت: تضاد و تناقض، موقعیت طنز می آفریند و طنزپرداز این جزئیات را می بینید؛ در واقع طنز، سلاحی در دست طنزپرداز است که زنندگی و تلخی سخن را می گیرد و به بهتر رساندن مفهوم کمک می کند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نهاد کتابخانه های عمومی کشور، نشست محفل ادبی با موضوع «شعر طنز با محوریت کتابخوانی و خانواده» عصر شنبه ۲۳ اردیبهشت ماه با حضور ناصر فیض، مصطفی محدثی خراسانی، مهدی فرج الهی، فریبا یوسفی، محمدحسین مهدویان و نغمه مستشار نظامی در غرفه نهاد کتابخانه های عمومی کشور در سی و چهارمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران برگزار شد.
مصطفی محدثی خراسانی در ابتدای این نشست اظهار داشت: برجسته ترین تمایز انسان در برابر سایر موجودات ناطق بودن او است. برترین نوع سخن شعر است و برترین شعرها از ظرایف سخن بهره مند هستند. یکی از معجزات ظرایف سخن، طنز است که در ادبیات فارسی، تمدن و فرهنگ ما پیشینه ای قوی دارد. شاعران ما از طنز در گونه های مختلف ادبی بهره جسته اند؛ در عرفان مولانا، مباحث تعلیمی سعدی، حماسه فردوسی و در قرآن، کلام الهی، هر آنجا که سخن بوده طنز به برجسته تر کردن کلام کمک کرده است.
در ادامه فریبا یوسفی، به تعریف طنز پرداخت و گفت: استاد شفیعی کدکنی، طنز را تصویری هنری از اجتماعی نقیضین می داند و عمران صلاحی، در تعریف طنز گفته است «هر گردویی گرد است اما هر گردی گردو نیست. هر طنزی هم خنده دار است اما هر نوشته خنده داری طنز نیست. ممکن است هجو هزل یا فکاهه باشد.»
در ادامه نغمه مستشار نظامی با اشاره به برگزاری چهارمین نشست محفل ادبی در غرفه نهاد کتابخانه های عمومی کشور در سی و چهارمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به خوانش ابیاتی با موضوع خنده پرداخت.
بخند خنده سلام زبان مشترک است
که در تمام جهان یک نشان مشترک است
زمان گفتن آرام دوستت دارم
جواب آینه ها یک بیان مشترک است
بخند، خنده بهار است، خنده خورشید است
برای تازه شدن یک جهان مشترک است
برای شاد شدن یک بهانه پیدا کن
که خنده حاصل یک ناگهان مشترک است
بخند خنده به لبهای ناز می آید
شراب شعر درین استکان مشترک است
برای شادی گنجشکهای بی سامان
کتاب دست تو یک آشیان مشترک است
همین که زنده و آرام و ساده ای کافی ست
که زندگانی یک داستان مشترک است
در ادامه نشست ناصر فیض ضمن خوشامدگویی به حاضران، در خصوص اهمیت طنز گفت: بزرگان ما در تعریف سخن، آن را به دو بخش تقسیم کرده اند؛ سخن یا جد است یا هزل؛ یعنی بخش غیرجد سخن بسیار حائز اهمیت است. در گذشته هر سخن خارج از جد، هزل نامیده می شد. در روزگار ما هزل به سخنی گفته می شود که درآن کلمات ناخوشایند و رکیک هم استفاده می شود. علاوه بر این، درست است که کلمه طنز و استفاده از آن به معنای امروزی نوظهور است اما قدمت طنز به قدمت زبان فارسی و حتی پیش از آن است؛ بزرگان شعر و ادب فارسی از جمله انوری، مولانا و ... در حوزه نثر و شعر، با شوخ طبعی اتفاقاتی را رقم زده اند؛ چراکه طنز زبانی کنایی دارد و عامه مردم بیشتر با آن ارتباط برقرار می کنند.
وی تصریح کرد: تضاد و تناقض، موقعیت طنز می آفریند و طنزپرداز این جزئیات را می بینید. در واقع طنز، سلاحی در دست طنزپرداز است. طنز زنندگی و تلخی سخن را می گیرد و به بهتر رساندن مفهوم کمک می کند. طنز تنها با شکستن مرزهای اخلاقی ایجاد نمی شود.
ناصر فیض ادامه داد: امیدوارم آستانه تحمل مخاطبان طنز افزایش یابد، چراکه در این صورت طنز به تعادل جامعه کمک می کند.
فیض در ادامه به خوانش شعری از کتاب «فیض بوک» پرداخت.
در ادامه این نشست مهدی فرج اللهی، اظهار داشت: یکی از دغدغه های طنزپردازان، شاد کردن مردم است. طنز و شوخی کارکردهای دیگری هم دارد. در جاهایی شوخی هدف و جاهایی یک وسیله است. در روزگار ما دوستانی از ابزار طنز استفاده های جدی می کنند و از این ظرفیت در حوزه تعلیم و تربیت بهره می برند.
ادامه برنامه به شعرخوانی شاعران حاضر در نشست اختصاص یافت.
